Permadeath i rotacja dowódców

Dowódca w Bad North nie jest niewyczerpanym bohaterem, tylko zasobem. Odpoczywa, rani się i poległym zostaje na zawsze. Traktowanie ich jak bezosobowych jednostek to droga do pustej drużyny w połowie kampanii.

Rotacja to nie luksus, to mechanika przetrwania. Ten tekst pokazuje, jak planować, kto broni, kto odpoczywa i kiedy wprowadzać rezerwy.

Zmęczenie jako zasób

Po obronie oddział jest zmęczony i słabszy. Wysyłanie go na kolejną wyspę w tym stanie to prośba o katastrofę. Mapa kampanii pokazuje status zmęczenia i trzeba go śledzić jak złoto. Zasada minimalna: jeden oddział odpoczywa zawsze, chyba że następna wyspa jest trywialna. Nie wysyłaj tego samego dowódcy na dwie ciężkie obrony pod rząd.

Planowanie dwie wyspy do przodu

Patrząc na mapę archipelagu, nie pytaj tylko gdzie płynąć następnym razem. Pytaj, kto będzie bronić obu następnych wysp. Jeśli wyspa A zmęczy oddział X, to wyspę B musi bronić oddział Y. Gdy masz tylko dwóch silnych dowódców, każda decyzja o obciążeniu ma konsekwencje dwie mapy dalej. Planowanie rotacji zaczyna się na mapie, nie na plaży.

Rotacja to nie zarządzanie oddziałami, tylko zarządzanie tym, co jest po drugiej stronie wyspy: następną bitwą, której nie widać jeszcze na mapie. Marek, gracz Ironman

Rezerwa i rekruci

Rezerwa to nie zbiór przegranych, to system. Kiedy masz trzech dowódców, jeden zawsze powinien być świeży. Rekrutów wprowadza się na łatwe wyspy, na których mogą się uczyć bez ryzyka. Rekrut bez ulepszeń wrzucony na trudną mapę to ofiara, nie wzmocnienie. Na Ironman każdy nowy dowódca to też potencjalna trwała strata, więc rekrutacja jest decyzją ekonomiczną.